TR
User Name
Password
New User | Forgot
ACADEMIC SIGHT International Refereed Online Journal of Social Sciences  Year:  2016  Volume:   58  Area:   

Okan DİŞ, Ahmet AYIK
THE RELATIONSHIP BETWEEN ORGANIZATIONAL CLIMATE AND POWER SOURCES THE SCHOOL PRINCIPALS USE
 
In this study, it was aimed to determine the relationships between the organizational climate and the power sources that the school principals use. The sample of the study consists of 385 teachers working in 28 secondary schools in Erzurum city center, in 2013-2014 academic years. The data collection instrument of the study includes; demographic information of the teachers such as gender, branch, professional seniority, etc., “Power Type Scale” developed by Koşar (2008), “Organizational Climate Inventory” developed by Steve Hoy and Tarter (1997) and adopted into Turkish by Yılmaz and Altınkurt (2013). For the statistical analyses of the data, frequency and percentage, mean, standard deviation, Pearson correlation were used. In addition, multiple linear regression analysis were done to determine the independent variables’ prediction levels for dependent variables. In research result, it has been observed that, in terms of power source scale dimensions, while the highest mean is award power dimension, the lowest mean is compulsory power dimension. When examining the range regarding organizational climate scale, it is figured out that the highest mean is cooperative teacher behavior dimension, the lowest mean is careless teacher behavior dimension. As a result of the study, it is determined that there are positive and significant relations between organizational climate and the power sources that principals use. On analyzing the regression analysis results, it can be seen that the sub-dimensions of power type scale predicts significantly and positively sub-dimensions of organizational climate scale.

Keywords:


OKUL YÖNETİCİLERİNİN KULLANDIKLARI GÜÇ KAYNAKLARI İLE ÖRGÜT İKLİMİ ARASINDAKİ İLİŞKİ*
 
Bu araştırma ile ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin algılarına göre, okul yöneticilerinin kullandıkları güç kaynakları ile örgüt iklimi algıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2013–2014 eğitim-öğretim yılında Erzurum ili merkez ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı 28 ortaokulda görev yapmakta olan 385 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Koşar (2008) tarafından geliştirilen “Güç Tipi Ölçeği” ile Steve Hoy ve Tarter (1997) tarafından geliştirilen, Yılmaz ve Altınkurt (2013) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan “Örgüt İklimi Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel çözümlemeleri için; ortalama, standart sapma, Pearson Momentler Çarpım Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Bununla birlikte, bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkenleri yordama düzeylerini belirlemek amacıyla Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda; güç kaynakları ölçeği boyutları açısından en yüksek ortalama ödül gücü boyutunda olurken, en düşük ortalamanın ise zorlayıcı güç boyutunda olduğu görülmüştür. Örgüt iklimi ölçeğine ilişkin dağılımlara bakıldığında en yüksek ortalamanın işbirlikçi öğretmen davranışları boyutunda, en düşük ortalamanın ise umursamaz öğretmen davranışları boyutunda olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Okul yöneticilerinin kullandıkları güç kaynakları ile örgüt iklimi arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Regresyon analizi sonuçlarına göre, güç tipi ölçeğinin alt boyutlarının, örgüt iklimi ölçeğinin alt boyutlarını anlamlı düzeyde yordadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Örgüt iklimi, örgütsel güç, güç kaynakları, okul yöneticisi, ortaokul


Detail

CONTENT